Η ημέρα που άλλαξε ο κόσμος | 11η Σεπτεμβρίου - ValueNews.gr
Αθήνα booked.net
+14°C
target="_blank" style="color:#ffffff;" href="http://ibooked.gr/weather/athens-18328" class="booked-weather-160x36-city">Αθήνα booked.net
+14°C

προσφατα

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2021

Η ημέρα που άλλαξε ο κόσμος | 11η Σεπτεμβρίου



Είναι από εκείνα τα γεγονότα που σε όλον τον κόσμο όλοι θυμούνται πού ακριβώς ήταν τη στιγμή που το πληροφορήθηκαν, τη στιγμή που το άκουσαν, τη στιγμή που το είδαν:

Στην πόλη που ήταν και παραμένει το σύμβολο της αμερικανικής ισχύος, την πόλη του διαρκούς «αμερικανικού αιώνα» που ανέτειλε κάποια στιγμή στον 20ο αιώνα (οριστικά μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου), την πόλη που εκπροσωπούσε τη μόνη πια υπερδύναμη, δύο επιβατικά αεροπλάνα μετατρέπονται σε όπλα μαζικής καταστροφής στη μεγαλύτερη επίθεση σε αμερικανικό έδαφος μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941. Και αμέσως μετά η πληροφορία για ένα άλλο αεροπλάνο στο Πεντάγωνο και ένα τέταρτο που έπεσε σε ένα χωράφι, ως αποτέλεσμα, όπως πληροφορηθήκαμε αργότερα, της προσπάθειας των επιβατών να αποτρέψουν τους αεροπειρατές από το πραγματοποιήσουν την απειλή τους. Ο κόσμος θα συγκλονιστεί από τις εικόνες των ανθρώπων που έπεφταν από τους φλεγόμενους Δίδυμους Πύργους, τα τηλεφωνήματα αγωνία των εγκλωβισμένων, τα αποχαιρετιστήρια μηνύματα όταν συνειδητοποιούσαν ότι δεν υπήρχε διέξοδος, τον ηρωισμό των πυροσβεστών, που αρκετοί βρήκαν το θάνατο εγκλωβισμένοι, την αγωνία των διασωστών για επιζώντες.

Βλέποντας την εικόνα στην τηλεόραση ή μαθαίνοντας την είδηση άλλοι σάστισαν, άλλοι τρόμαξαν, άλλοι αισθάνθηκαν φρίκη, κάποιοι πανηγύρισαν, μα όλοι ήξεραν ότι ο κόσμος γύριζε σελίδα.

Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός όλων των άλλων ήταν και μια μεγάλη αποτυχία των υπηρεσιών πληροφοριών τους να μπορέσουν να συνθέσουν τα στοιχεία που είχαν και να κατανοήσουν ότι ήταν σε εξέλιξη το συγκεκριμένο σχέδιο.



Αρκεί να αναλογιστούμε δεν αξιοποιήθηκαν έγκαιρα ούτε καν οι πληροφορίες για τον Μπιν Λάντεν και δεν προχώρησε καν η σχεδιασμένη επιχείρηση για σύλληψή του τον Ιούλιο του 1998,

Όμως, την ίδια στιγμή ένα κομμάτι του αμερικανικού πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου είδε την επίθεση ως «χρυσή ευκαιρία» για να επανακατοχυρωθεί η αμερικανική πρωτοκαθεδρία και να γίνει σαφές ότι ο πλανήτης έχει μόνο μία υπερδύναμη.

Για να είμαστε δίκαιοι αυτό ήταν ένα μοτίβο που χαρακτήριζε την αμερικανική εξωτερική πολιτική ήδη από την επαύριον της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης. Όμως στη δεκαετία του 1990 αυτό συνδυαζόταν με τη ρητορική της παγκοσμιοποίησης, της πολυμερούς συνεργασίας και των ανθρωπιστικών επεμβάσεων.



Όμως, υπήρχε και ένα άλλο ρεύμα, περισσότερο συνδεδεμένο με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που κέρδισε με τον Τζορτζ Μπους τον νεώτερο οριακά τις εκλογές του 2000. Το ρεύμα αυτό των «νεοσυντηρητικών» όπως αποκαλούνταν ή neocons όπως κυρίως έγιναν γνωστοί, πίστευε στην καθαρή προβολή της αμερικανικής ισχύος και πρωτοκαθεδρίας και σε έναν νέο αυτοκρατορικό ρόλο για τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ θα αναλάμβαναν το ρόλο του «ηγεμόνα» για να οδηγήσουν τον πλανήτη στη νέα εποχή.

Το ρεύμα αυτό ήθελε να κάνει πράξη αυτή τη στρατηγική δείχνοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούσαν να καταλάβουν μια χώρα και ένοπλα να εξάγουν σε αυτή «δημοκρατία και οικονομία της αγοράς». Αυτό αφορούσε το Αφγανιστάν, όμως αγαπημένος στόχος τους το Ιράκ, θεωρώντας ότι κακώς δεν είχε ολοκληρωθεί η κατάληψή του το 1991.

Το γεγονός ότι ο Μπιν Λάντεν και η Αλ-Κάιντα είχαν ως βάση το Αφγανιστάν και φιλοξενούνταν εκεί από τους Ταλιμπάν έδινε την αφορμή για μια τέτοια επίδειξη ισχύος, ιδίως από τη στιγμή που οι Ταλιμπάν αρνήθηκαν να παραδώσουν τον Μπιν Λάντεν, επικαλούμενοι πέραν όλων των άλλων και τις παραδόσεις ασύλου και φιλοξενίας των Παστούν.


Αυτό οδήγησε σε μια διπλή πολεμική επίθεση. Την πρώτη στο Αφγανιστάν προς το τέλος του 2001 και αμέσως μετά στην προετοιμασία για την επιχείρηση στο Ιράκ. Μάλιστα, δεν είναι τυχαίο ότι παρότι σχέση ανάμεσα στο Ιράκ και την Αλ-Κάιντα δεν υπήρχε, πολύ νωρίς οι υπεύθυνοι της αμερικανικής πολιτικής άρχισαν να εγείρουν το ζήτημα του Ιράκ.

Στο τέλος θα υπάρξει η επίκληση των «όπλων μαζικής καταστροφής» στο Ιράκ, παρότι στην πραγματικότητα τα σχετικά στοιχεία δεν κατέτειναν προς την ύπαρξή τους, και οι ΗΠΑ θα εμπλακούν πολεμικά και στο Ιράκ, σε πείσμα ενός τεράστιου παγκόσμιου αντιπολεμικού κινήματος.

Το αποτέλεσμα βέβαια δεν θα είναι ένας «Νέος Αμερικανικός Αιώνας». Είκοσι χρόνια μετά ο απολογισμός θα είναι το τεράστιο κόστος των πολεμικών επιχειρήσεων αλλά και των αποπειρών «ανασυγκρότησης», οι εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί ανάμεσα στον πληθυσμό και του Ιράκ και του Αφγανιστάν, αλλά και οι χιλιάδες νεκροί στρατιώτες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Είκοσι χρόνια μετά οι ΗΠΑ έχουν αποχωρήσει πλήρως από το Αφγανιστάν, βλέποντας αυτούς που ανέτρεψαν το 2001, τους Ταλιμπάν, να επιστρέφουν στην εξουσία και εκτός όλων των άλλων να αξιοποιούν και μεγάλο μέρους του πολεμικού εξοπλισμού που άφησαν πίσω τους οι ΗΠΑ. Όσο για το Ιράκ, όπου οι επιλογές των ΗΠΑ πυροδότησαν ένα πλήθος πρακτικών αντίστασης αλλά και έναν εμφύλιο πόλεμο που εκτός όλων των άλλων δημιούργησε και τον «χώρο» για να αναπτυχθεί το φαινόμενο του Ισλαμικού Κράτους, οι ΗΠΑ επίσης προετοιμάζουν τη συνολική τους αποχώρηση. Ένα ιστορικός κύκλος κλείνει, με αποτελέσματα μάλλον αντίθετα από αυτά που εκτιμούσαν οι αρχικοί οραματιστές της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας. Mission not accomplished…

Πηγή : in. gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Post Bottom Ad